Nieuws

09 Juli 2018:
WK seniorenteams Dresden, 2e ronde

Na de glorieuze 3,5-0,5 overwinning op Ierland in de eerste ronde was het, gezien het sterke deelnemersveld met vele grootmeesters en meesters, door de Zwitserse paring te verwachten dat ons DD-team in de tweede ronde op een zware nederlaag getrakteerd zou worden.

Het werd uiteindelijk 3-1 voor het als vijfde geplaatste Sint Petersburg, maar met iets meer geluk en zelfvertrouwen had het zeker een gelijkspel kunnen zijn.

Dan had Jan Joost Lindner aan het vierde bord wel zijn vrijwel gewonnen stelling tegen IM Sjoesjpanov (2198) ook moeten verzilveren. Maar dat durfde onze man niet, die immers een moeizame remise met wit tegen Ierland in de benen had en blij was tegen een hoger geplaatste met een plusremise weg te komen.

Het leverde hem wel een verwijtende blik van de tegenstander op: “U stond beter!”. Typische ouderwetse Sovjet reactie.

Maar ook Rogier van Egmond had redenen te over om zich de dolk van het zelfverwijt in de borst te stoten. Tegen de geduchte Fajbisovitsj (2312) bewaarde hij aan het eerste bord geruime tijd een dynamisch evenwicht, totdat hij in de beslissende fase een potentiële vrijpion kwijtraakte. Voor Fajbisovitsj was het resulteerde eindspel een eitje.

Pim Ghijsen, onze aanvoerder, speelde zijn eerste partij en dat deed hij prima tegen IM Misjtsjoesjkov (2311). Pim straalde het soort rust uit dat een captain siert. Met name zijn ritueel: de zet wordt gedaan, de zet wordt genoteerd en de pen verdwijnt weer in de linker binnenzak van de onafscheidelijk blazer (Pim is namens de Koninklijke DD, de enige van de honderden deelnemers aan dit toernooi die zich zo kleedt).

Hier is iemand doende die kalm overzicht behoud en dat merkte ook zijn tegenstander. Een superieure plusremise aan het tweede bord was het resultaat.

Ronald aan het derde bord kwam tegen de routinier Karasev (2337, de hoogste rating van de Petersburgers) al vrijwel niet meer in zijn spel met zwart. Ik heb die Karasev al vaker zien spelen en gemerkt, dat hij op de beslissende momenten in de partij ongegeneerd in zichzelf begint te prevelen, vooral als hij gewonnen staat. Zo ook nu weer – met twee pionnen meer was er, ondanks ongelijke lopers, voor Ronald geen houden meer aan.

Toch geen slecht resultaat, en de hoop op een goede eindklassering is nog steeds volop aanwezig.

Onze clubmaten Foppe Jan Montsma en Jan Willem Koelmans, verenigd in het team Oranje 2, dat als 47e van de 68 teams in de sectie 50-plus staat genoteerd, speelden beiden remise tegen SV Horst-Emscher 1931 2, één van de vele lokale Duitse teams die in dit Dresdener toernooi als bedrieglijk kanonnenvlees rondlopen, maar die natuurlijk nooit onderschat mogen worden.

Alexander Münninghoff