Nieuws

11 Juli 2018:
WK seniorenteams, 5e ronde

Na de nederlaag in de vorige ronde tegen de sterke Fransen zou het DD team nu wel gekoppeld worden aan een (hopelijk) zwakkere tegenstander. Dat werd het team van Wenen, een op papier iets zwakkere ploeg.

Misschien had het DD team de gevolgen van de vorige nederlaag nog niet goed verwerkt en werd er onbewust gestreefd naar soliditeit in het eigen spel.
Rogier van Egmond (bord 1, zwart) bestreed de e4 opening van zijn opponent met het Siciliaans. De gesloten opbouw werd beantwoord met het recept van Bowinnik, financhetto loper op g7, pionnen op e5, d6 en c5. Een stevig systeem met allerlei verschillende mogelijkheden die lang benut konden worden. Een zenuwen blokje (pionnen op f4 en e4 versus pionnen op f5 en e5 kon de heren niet verleiden tot ruilen. Tot de 20ste zet bleef alles op het bord. Een vroeg remiseaanbod van de Wener werd door Rogier resoluut afgewezen hoewel hij niet vond dat hij beter stond. Het enig ruilen leek het of de partij zou gaan kantelen in het nadeel van onze kopman maar juist op dat moment bood de Oostenrijker wederom remise aan. Rogier nam de juiste beslissing en accepteerde.

De d4 opening bij Pim (bord 2, wit) werd met Hollands, Leningrader variant beantwoord. Dit eerbetoon was maar tijdelijk want weldra vertoonde de contouren van de Konings-Indische verdediging (g3 variant) met een zwarte pionnen op c5 en d6 en een paard aan de rand op a5. Pim verbruikte veel tijd om tot een optimale opstelling te komen.

Ook hier bleven geruime tijd alle stukken op het bord en kwam er een scherpe stelling op het bord. Pim probeerde met een ver opgerukte pion op e6 en een flankaanval via h4 de zwarte koningsstelling te ondermijnen, maar de zwartspeler was attent en creëerde op tijd tegenspel op de damevleugel. In de volgende fase kon onze man kiezen alle schepen achter zich te verbranden met een onduidelijk pionoffer met onduidelijke consequenties of met een solide zet veilig voort te zetten. Het werd het laatste waarna een remiseaanbod aanvaard werd.

Aan bord 3 ontmoette Jan Joost Lindner, de nestor van de Weners en de nestor van het Toernooi, Altmeister Andreas Dueckstein. De sympathieke Weense IM boekte in het verre verleden mooie successen waarbij menig sterke grootmeester aan de zegekar gebonden werd. Er kwam een Franse opening op het bord die door Dueckstein in zeer langzaam tempo met een solide systeem beantwoord werd. Nadat het witte paard, dat zich op d6 genesteld had, bekwaam door JanJoost geëlimineerd was en er verder wat materiaal geruild was, bleef zwart met 3 pionnenblokjes zitten. Beiden hadden Dame en torens, Jan Joost een paard en Dueckstein een loper. Wel had onze man een groot tijdvoordeel.

Een paardmanoeuvre was een ouverture tot een remiseaanbod dat door Wenen in dank aanvaard werd. Het (grote) respect voor Dueckstein verhinderde Jan Joost om van zijn grote tijdvoordeel op enigerlei wijze gebruik te maken.

Alexander Münninghoff kreeg aan bord 4 ook een hartelijk welkom in de vorm van de Hollandse verdediging, klassieke variant. Ook hier kreeg de partij al gauw een ander karakter; zwart kreeg een witte Konings-Indische stelling met verwisselde kleuren. Uw verslaggever zag geen voordeel voor onze teamgenoot meer.

Naarmate de partij vorderde nam de Oostenrijker waarschijnlijk wat dubieuze beslissingen die er toe leidden dat er voor Alexander wat tactische kansen leken te komen. Helaas voor ons bleef de de tegenstander nu wel goed op post. Hij liet toe dat Alexander de kwaliteit won maar hierna was het via eeuwig schaak onvermijdelijk remise. 

Misschien een iets teleurstellend resultaat, maar in het Zwitserse toernooi systeem zijn de laatste ronden het meest belangrijk.

Hopelijk kunnen we morgen tegen Schotland wel tot winst komen.

Ronald Dickhoff



In de sectie 50+ moest Oranje vandaag al wéér tegen een sterkere ploeg: Schwarzwald. Jan Willem leverde een reprise van gister: al wéér vergleed zijn partij in remise, nadat hij bepaald niet slechter had gestaan. Hij wist dat zijn tegenstander Benoni speelt en laat hij nou toevallig van die opening een boekje in zijn koffer meegenomen hebben! Foppe Jan speelde een uitgekookte partij die overigens langer duurde dan hij gewend is. Pas op de 54e zet trok hij de vis op het droge. Met deze overwinning bezorgde hij het team tevens de zege, want de overige partijen eindigden in remise.

Foppe Jan Montsma