Nieuws

14 Januari 2014:
DD 1 lijdt pijnlijke nederlaag tegen De Toren Arnhem

John van der Wiel had ons nog van tevoren gewaarschuwd: "Dat Toren Arnhem is een gevaarlijk team van jonge spelers met vooral sterke topborden. Het lijkt verstandig dit maal gebruik te maken van Sergey Fedorchuk." En zo geschiedde.

Echter, uit de eerste vijf borden zou uiteindelijk niet meer dan één punt voortkomen en de borden 6 t/m 10 konden dit met 2½ punt helaas niet compenseren. Ziehier hoe een en ander tot stand kwam.

Sergey Fedorchuk  (noblesse oblige) bemande bord 1 en trof daar in de jeugdige Mees van Osch een geduchte tegenstander. Vanuit de opening heeft Sergey een gedrukte stelling en bij zet 25 begint zich tijdnood af te tekenen (nog ± 9 minuten tot zet 40). De tijdcontrole wordt gehaald, zij het met een pion achterstand. Sergey moet alle zeilen bijzetten, maar weet tenslotte remise te bereiken.

Buurman Gerrit Prakken bedient zich aan bord 2 van zijn vaste openingsrepertoire met 1. Pf3 en 2. c4 en de strijd gaat aanvankelijk gelijk op. De  Koningsvleugel van onze man vertoont echter zwakke plekken en met precies spel weet tegenstander Hendriks Gerrit tot overgave te dwingen.

John van der Wiel, op zijn verzoek van bord 3, bedient zich van een Koningsindiër en tegenstander Ruud Janssen dwingt hem tot nauwkeurig spel. John weet zich aan de druk te ontworstelen en bereikt remise door herhaling van zetten.

Naast hem gezeten krijgt Edgar Blokhuis (bord 4) na de openingsfase duidelijk voordeel en lijkt winst binnen handbereik. Helaas heeft hij een gecombineerde manoeuvre van paard en dame tegen zijn gerokeerde koning verkeerd ingeschat en gaat de partij, hoe verdrietig dan ook, voor ons verloren.

Martijn Otten, bord 5, had er volgens zijn eigen zeggen zin in en in een Slavische partij brengt hij een op het oog kansrijk stukoffer, Volgens kenners is het offer mogelijk, maar moet het niet gespeeld worden zoals Martijn het doet. De dame van onze man, waarmee hij een toren heeft veroverd, gaat verloren en de eerste nul van die middag komt op Martijns conto.

Rogier van Egmond (6) verliest in  het middenspel, wellicht onnodig, een pion. Met scherp spel wordt hij vervolgens onder druk gezet en moet ook hij tenslotte capituleren.

Ron Dickhoff  aan bord 7 brengt ons vreugde door het enige volle punt binnen te halen. Zijn Nimzo-Indisch geopende partij lijkt aanvankelijk geen zoden aan de dijk te zetten, maar door slordigheid van de tegenstander krijgt hij in de eindfase toch een gewonnen stelling.

De borden 8 t/m 10 eindigen alle in remise, waarmee wij een totaal van 3½ punt behalen.

Lars Vistisen demonstreert met 2. c3 in een Siciliaanse partij een scherpe partijopzet hem geheel eigen. De stand blijft echter in evenwicht en Lars ziet zich genoodzaakt een remise-aanbod van de tegenstander te accepteren.

Bij Maarten van Zetten wordt in een gelijkmatige partij het evenwicht niet verbroken en kan de vrede getekend worden, maar bij Jean Paul Drenth aan het laatste bord hadden wij lange tijd de hoop dat het halve punt een vol punt zou worden, echter… In een 1. c4 geopende partij verovert hij een pion en weet deze tot in het dame-eindspel vast te houden. Helaas blijkt het eindspel niet te winnen en ook hier dus niet meer dan een half punt.

6½-3½ tegen in een thuiswedstrijd is een tegenvaller, maar wie weet begint voor ons de victorie dan niet, zoals gezegd, in Alkmaar maar Sas van Gent waar wij de volgende wedstrijd moeten spelen.

Willem Reimer